นายกอภิสิทธิ์ชั่งไข่ขายเกาผิดที่คันอีกแล้ว
เวทย์ เธียรธโนปจัย
นับตั้งแต่ความคิดให้ชั่งไข่ขายของนายกอภิสิทธิ์เป็นที่รู้กัน ก็ได้กลายเป็นจำอวดตลก (โจ๊ก) หน้าม่านเรื่องหนึ่งแพร่กระจายไปทั่วตลาดเช้าที่ขายสินค้าประเภทอาหารในประเทศไทย เหตุเพราะเป็นความคิดสุดยอดของผู้บริหารประเทศซึ่งคนไทยได้ฟังแล้วก็หัวสั่นหัวคลอนไม่คิดว่านายกจะปล่อยควายตัวเบ่อเร่อนวัตกรรมที่คนไทยไม่เคยพบเคยเห็นแบบว่าคิดไม่ถึงที่นายกไทยช่างคิดออกมาได้ยังไง “ชั่งไข่ขาย” อ้อดูเหมือนจะลอกเอาความคิดของอดีตนายกชวนหรือเปล่าไม่ทราบได้ เพราะสมัยนายหัวชวนเป็นนายกก็มีความคิดเกี่ยวกับไข่เหมือนกัน แต่รายละเอียดมิอาจทราบไม่มีเวลาไปค้นหาประวัติ
พูดถึงไข่ถ้าไม่รู้ภูมิหลังของไข่บ้างก็อาจเฉไฉได้คงไม่ต้องมาทะเลาะกันอีกแล้วว่า ไก่เกิดก่อนไข่หรือไข่เกิดก่อนไก่เพราะมีนักวิทยาศาสตร์ฝรั่งเขาได้วิจัยและวิเคราะห์ออกมาจนได้หลักฐานทางวิทยาศาตร์ที่น่าเชื่อแล้วว่า ไก่เกิดก่อนไข่แน่นอน พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานก็เรียกชื่อลักษณนามของไข่ปรับปรุงล่าสุดว่า ฟอง ลูกและใบ เดิมเรียกฟองคำเดียว ยังต้องพูดถึงวิธีจับไข่ต่อเพราะเป็นหลักฐานสำคัญที่จะชี้ให้เห็นว่านายกอภิสิทธิ์คิดผิดถนัดที่ “ชั่งไข่ขาย” ซึ่งเขาอ้างว่าการชั่งไข่สามารถจะลดค่าใช้จ่ายที่เป็นต้นทุนไข่ลงได้ถึงฟองลูกหรือใบละ ๑๐ สตางค์ แต่นายกคงลืมคิดไปว่าถ้าจับไข่ไม่เป็นวิธีที่ถูกนั้นต้องจับตรงปลายมนทั้งสองข้าง ห้ามจับตรงกลางไข่จะแตกง่ายจับผิดจับถูกเกิดทำไข่แตกแล้วจะขายอย่างไร ไข่ใบละตั้ง ๓ บาทหรือเกินกว่านั้นไปแล้ว คนขายเขาต้องขาดทุนไข่ถึงใบละ ๓ บาท คนซื้อเขาคงไม่ยอมจ่ายแน่ แล้วนายกจะรับผิดชอบไข่ที่แตกหรือไม่ เพราะปกติท่านก็ไม่รับผิดชอบสิ่งที่ท่านทำทุกอย่างอยู่แล้ว ท่านจะพยายามลอยอยู่เหนือปัญหานั่นเอง คราวนี้ก็เหมือนกันท่านคงต้องอ้างว่า “ผมไม่ได้ทำไข่แตกโทษผมทำไม” (ตุยโถงเดือกลาม ตึงแบะนอย ตุย<รามจี) ให้มันได้อย่างนี้ซี
มาดูห่วงโซ่ของธุรกิจไข่กันในที่นี้หมายรวมทั้งไข่ไก่และเป็ด จะตั้งต้นที่โรงไข่ก็คือฟาร์มเลี้ยง คนคัดไข่แล้วก็ตำรวจ มีข้อสังเกตุจากอาจารย์ตุ้มว่า หากฟาร์มเลี้ยงต้องใช้เครื่องจักรในการชั่งไข่ คัดไข่และนับจำนวนไข่เพื่อแยกประเภท เครื่องชั่งไข่จะเป็นปัญหาใหญ่สำหรับพ่อค้าแม่ค้าขายปลีกในตลาด เพราะคงไม่สามารถจะใช้เครื่องชั่งแบบที่กรมการค้าภายในกำหนดและให้ใช้อยู่เดิมได้ในการชั่งตวงวัดสินค้าที่ต้องชั่งตวงวัด ต้องออกแบบแล้วผลิตขึ้นมาใหม่ ทีนี้ละก็หวยออกฉบับพิเศษแน่ๆ เพราะมีคนได้กลิ่นตุๆของขี้ไก่ทะยอยออกมาตลอดเวลาโดยเฉพาะค่าโปรโมทการชั่งไข่ขายมีคนบอกตั้งงบไว้ถึง ๑๐๐ ล้านบาทใครอยากรู้ให้ไปถามนายกอภิสิทธิ์เจ้าของความคิดชั่งไข่ขายเอาเอง พูดเหมือนพลเอกประยุทธ์ ผบ.ทบ. เปี๊ยบเลยที่ให้สื่อมวลชนไปถามนายกเองถึงงบประมาณที่ ศอฉ.ใช้ไปกี่สิบกี่ร้อยล้านบาทนั่นแหละความจริงถ้าไม่คิดสร้างภาพก็คงไม่ต้องเสียเงินเป็น ๑๐๐ ล้านบาทเพื่อสนองตัณหาของใครไปทำไม พ่อค้าแม่ค้าไข่ก็ไม่ต้องเดือดร้อนซื้อตาชั่งสำหรับชั่งไข่ขาย ซึ่งดูมาถึงตรงนี้ก็เห็นว่าเกิดความเดือดร้อนเสียหายแน่ ที่หนีไม่พ้นก็ประชาชนเจ้าของเงินภาษีที่ต้องถูกเอาไปปู้ยี่ปู้ยำโดยไม่จำเป็นเลย ถ้าความคิดบ้าๆของนายกที่อยากดังในการชั่งไข่ขายหรือที่จริงอยากดับเร็วขึ้นมากกว่าเป็นความจริงอย่างที่เป็นข่าว
ห่วงโซ่วงที่สองคือคนคัดไข่ซึ่งเข้ามาเกี่ยวข้องกับไข่ตั้งแต่เป็นลูกจ้างของฟาร์มเลี้ยงมาแต่แรกแล้วจึงพัฒนาความรู้ความสามารถในการจับไข่ได้เยี่ยมยอดในการเป็นผู้ดูแลให้อาหารไก่และเป็ดที่ฟาร์มเลี้ยงจนสูงด้วยประสบการณ์กลายเป็นมือจับไข่ที่ไม่ธรรมดา ทักษะคนคัดไข่จึงเริ่มต้นจากการเลี้ยงเก็บไข่และคัดไข่เพื่อเตรียมส่งขายให้กับผู้ซื้อตามคำสั่งของนายจ้างเจ้าของฟาร์ม คนคัดไข่จึงเป็นอาชีพเชื่อมโยงกับฟาร์มไข่มาตลอด แล้วก็มาถึงจุดจบของคนคัดไข่ที่ดันมีนายกอภิสิทธิ์เข้ามาสู่วงการไข่พร้อมกับไอเดียชั่งไข่ขายนี่เอง ปกติฟาร์มไข่เขาก็มีพัฒนาของเขาเองซึ่งก็เป็นไปตามธรรมชาติค่อยเป็นค่อยไป ปัญหาและความเดือดร้อนจึงไม่มี แต่เมื่อความคิดในการชั่งไข่ขายเกิดขึ้นทำให้เกิดพัฒนาการแบบก้าวกระโดด ฟาร์มเลี้ยงไก่จึงติดแอร์คอนดิชั่น มี Hand Rail หรือบันไดเลื่อนอัตโนมัติให้ไข่วิ่งไปเข้าเครื่องรับคัดขนาดแล้วก็ Packing ลงสู่ถาดโฟมๆละ ๑ หรือ ๒ โหล จำไม่ได้ เป็นไข่เบอร์ ๑, ๒, ๓,ฯลฯ มันช่างไฮเท็คเหลือกำลัง คนคัดไข่ก็ได้แต่มองไข่ที่วิ่งในราง เพราะต่อไปนี้เขาจะไม่มีโอกาสได้จับไข่ด้วยมือของเขาอีกแล้ว
ห่วงโซ่ที่สามตำรวจไม่มีประวัติว่าเข้ามาเกี่ยวข้องกับไข่ตั้งแต่เมื่อไร ทำไมและอย่างไร เมื่อแอบสะกิดถามมือคัดไข่ที่เหลือเพียงอดีตเพราะต้องหาอาชีพใหม่ เขากระซิบเบาๆแค่ ๓ คำว่า “พี่ ด่าน-ค่าต๋ง-ไข่” ถามต่อว่าด่านกับไข่เกี่ยวข้องยังไง จ่ายค่าปรับเป็นไข่ไงพี่ ก็เลยถึงบางอ้อ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น